Siekdami užtikrinti efektyvesnį interneto svetainės veikimą, naudojame slapukus. Tęsdami naršymą interneto svetainėje sutinkate, kad Jūsų kompiuteryje būtų įrašomi slapukai.

Droga Krzyżowa w Kalwarii

W XVII w. dziękując Panu za zwycięstwo przeciwko rosyjskiemu wojsku postanowiono urządzić w Werkach Kalwarię. Zarówno otaczające Werki wzgórza, nazwane górami Golgoty, Marii, Syjonu i Oliwną, jak i strumień, przypominający płynący przez Jerozolimę Cedron, doskonale nadawały się na to sakralne miejsce. Kalwarię tworzono jako dokładne odbicie Jerozolimy, aby pątnicy, którzy nie mogą odwiedzić Ziemi Świętej, powtórzyli ostatnią drogę Jezusa. Fundator – biskup wileński Jerzy Białłozor.

Kalwaria Wileńska aż do czasów sowieckich przetrwała nie zmieniona i zawsze przyciągała rzesze pielgrzymów. O jej popularności świadczy wydany w 1838 r. ulubiony przez pielgrzymów „Przewodnik po Kalwarii Wileńskiej”. Niestety, w 1963 r. z polecenia władz sowieckich zburzono 31 kapliczek. Dopiero po odzyskaniu przez Litwę niepodległości podjęto się ich odbudowy. Prace trwały 12 lat i w 2002 r. w święto Zesłania Ducha Świętego wszystkie kaplice zostały uroczyście poświęcone. Obecnie zespół Kalwarii Wileńskiej tworzy Kościół Odnalezienia Krzyża Świętego i 35 kapliczek Drogi Krzyżowej.